۱۳۹۲ اردیبهشت ۱۰, سه‌شنبه

من ایستاده بودم
تا زمان
لنگ لنگان
از برابرم بگذرد
و اکنون
در آستانه ی ظلمت
زمان به ریش خند ایستاده است.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر